13:49

Wywiad z autorką serii "Program" Suzanne Young/ Interview with author of "The Program" Suzanne Young

Samobójstwa często są tematem tabu, nikt nie chce o tym mówić. Jednak parę pisarek postanowiło zagłębić tę temat, a jedna w swojej książce opowiedziała co się dzieje, gdy chcemy na silę wyleczyć falę samobójstw. Zapraszam na moją rozmowę z Suzanne Young! | Suicides are considered taboo, nobody wants to speak abou them, though. A few writers decided to address this topic, and one of them have even depicted what happens when there are attempts to stop suicide wave with force. I would like to present you my interview with Suzanne Young, author of "The Program"!
Dominika Szałomska: Skąd pomysł na taką fabułę jaką mamy w „The Program”? Czemu zdecydowałaś się poruszyć temat samobójstw wśród nastolatków | From where did you get idea for the plot of „The Program”? Why have you addressed the topic of teenage suicides?

Suzanne Young: Część fabuły w “The Program” wynika z moich własnych przeżyć, ale dodatkowo chciałam ukazać mroczny aspekt samotności oraz dlaczego posiada ona dodatkowy, pozytywny wymiar. Bo jeśli wytrwale walczysz i osiągasz swój cel – to znaczy, że jest nadzieja. | Part of the story in The Program came from my own history, but more than that, I wanted to show the darkness and loneliness and how there is another side to it. When you fight and finally break through—there is hope.
DSz: Ciekawi mnie czemu wybrałaś imię Sloane? Jest dość nietypowe. | I am curious,why have you picked the name „Sloane”? It seems quite unusual.
SY: W trakcie prac nad książką, wypróbowałam kilkanaście wersji imion. Kiedy w końcu zdecydowałam się na Sloane, okazało się, że imię pasuje doskonale. Jest nieco mroczne i harde, no i osobiście bardzo je lubię. | I try out several names when writing a book, and once I added in Sloane, it fit so well. The tone of it is a little cold and stark, and I personally think it’s a lovely name.
DSz: Czemu akurat leczeniem miało być wymazywanie wspomnień? | How could erasing memories be a therapy?
SY: Świeże badania wykazały że manipulowanie pamięcią pomaga leczyć zaburzenia wynikające z traumatycznych przeżyć oraz syndromu stresu pourazowego. Jeden ze sposobów polegał na ciągłym opowiadaniu o wspomnieniu, raz po raz, aż stawało się ono zupełnie oderwane od emocjonalnego cierpienia. Przypuszcza się, że jeśli udałoby się wyeliminować pamięć o traumie, udałoby się także zlikwidować wyzwalane przez nią cierpienie. Założyłam, że taki scenariusz dobrze uzupełni historię, jeżeli nawet nie przez odzwierciedlanie naukowej rzeczywistości, to chociaż poprzez zbliżenie się do niej. | There have been recent studies using memory manipulation to treat
traumatic events and PTSD. One treatment had a patient recite a memory over and over, eventually becoming emotionally detached from the pain. There are studies into pills that can erase memories. Some believe if we can eliminate the triggering memory, maybe we can eliminate the hurt. I imagined this scenario spun out into a story that’s not this reality, but something close to it.
DSz: Czego możemy się spodziewać w trzecim, ostatnim tomie? | What can we expect in the third, last part of your story?
SY: Po „The Treatment”, seria prequeli zacznie się od „The Remedy” a następne w planach jest „The Epidemic”.
The Remedy” opowiada historię Quinlan McKee, dziewczyny pracującej dla rodzin, które niedawno straciły dziecko. Wciela się tymczasowo w rolę zmarłej córki pozwalając rodzinie na symbolicznie domknięcie swoich spraw. Wkrótce jednak dostrzega w tych zachowaniach pewien wzorzec, dzięki któremu Artur Pritchard, jej szef, wpada na pomysł który zmieni cały świat.
Kolejna część „The Epidemic”, wyjaśni przyczyny epidemii samobójstw i kulisy powstania Programu. | After The Treatment, a prequel series starts with THE REMEDY, followed by THE EPIDEMIC.
The Remedy is the story of Quinlan McKee, a girl who is hired by families who have recently lost a child. She is brought in to temporarily play the role of a dead girl to bring the families closure. But soon she starts to see patterns in behavior, and Arthur Pritchard, her boss, has an idea that will change the world.
The sequel The Epidemic will explain how the suicide epidemic began and why The Program was created.
DSz: Pisząc pierwszy tom, spodziewałaś się, że cała seria zyska tylu fanów w wielu krajach? | When writing the first volume, have you expected that the series will became so popular in so many countries?
SY: Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się tego. „The Program” była dla mnie specjalną książką, rodzajem historii którą po protu musiałam opisać. Nie oczekiwałam że ktokolwiek, poza mną, po nią sięgnie a już z pewnością nie sądziłam, że może zainteresować wydawców. Włożyłam w „The Program” bardzo dużo serca i udało się dotrzeć do wielu czytelników, więc jestem niezwykle wdzięczna za szansę jaką otrzymałam. | I honestly didn’t. The Program was a special book to me, a story I had to tell. I had no idea if anyone else would want to read it, and I certainly didn’t know if a publisher would buy it. But so much of The Program came from my heart, and a lot of readers
connect with it, so I’m grateful that I got the chance to publish it.
DSz: Pisarze w książkach coraz częściej poruszają tematy kiedy świat pędzi do samozniszczenia. Czy to zawładnięty maszynami, apokalipsami, czy właśnie jak u ciebie jest związane z depresjami u nastolatków. Myślisz, że któryś z tych schematów ma szanse bytu? | It is quite popular among the writers to depict worlds doomed to self-destruct. Sometimes it is the war with machines, nuclear apocalypse or, as in „The Program” - suicidal tendencies of teenagers. Do yu really think that one of these scenarios might actually happen?
SY: Niestety, seryjne samobójstwa nie są zmyślone. Epidemie tego typu wielokrotnie miały już miejsce, najczęściej dotykając młodych ludzi. Nikt nie odkrył natury tego zjawiska, ale uznaje się je za rodzaj choroby behawioralnej. Po samodzielnym zapoznaniu się z kilkunastoma dramatycznymi przypadkami nadal, podobnie jak bohaterowie książki, nie dowiedziałam się jak ani dlaczego takie coś może się wydarzyć. | Sadly, suicide clusters and epidemics are not made up. They’ve been happening throughout history, many of which involve young adults. No one knows the cause or connection, but it is considered a behavioral contagion. I studied up on several heartbreaking cases, and like the characters in The Program, I didn’t know exactly why or how it happened. But the story is about surviving it.
DSz: Jaka będzie kolejna książka? Czy w ogóle jakaś będzie, jeśli tak to o czym? | What is going to be next story like? Would there be any? If so, then about what?
SY: Powieści będą publikowane w tej kolejności:
Plaga Samobójców
Kuracja samobójców
Rehabilitacja – minipowieść.
(Nowy cykl, umieszczony w czasie przed wydarzeniami „The Program”, wprowadzający nowych bohaterów)
Lek dla samobójców1
The Epidemic
To właśnie te książki opiszą, jak naprawdę zaczęła się fala samobójstw. Można je czytać przed „The Program”, ale napisałam je już potem i sama preferuję właśnie taką kolejność. Następnie, w 2017 roku, chcę rozpocząć nową serię, dziejącą się po wydarzeniach z „The Program” i z zupełnie nowymi postaciami. The Adjustment – gdyby można było zastąpić wspomnienia.
| The novels go in this order:
The Program
The Treatment
The Recovery-short story.
(A new series, set before The Program with new characters)
The Remedy
The Epidemic
These books tell how the suicide epidemic really began. You can read them before The Program, but I wrote them after and like the sequence that way. And then in 2017, a new series will start, set after The Program and with new characters.
The Adjustment—where stolen memories can be replaced.
DSz: Kim na co dzień jest Suzanne Young? Co robisz w wolnym czasie? | Who really is Suzanne Young? How do you like to spend your free time?
SY: Dużo piszę, więc ciągle przesiaduję w swoim biurze chrupiąc czipsy i krusząc na klawiaturę herbatnikami. Uczę także angielskiego w liceum. Ale najczęściej można mnie nakryć na tym, jak próbuję nauczyć swoje psy przybijania „piąteczki”. | I write a lot, so I’m always in my office eating chips and getting Dorito dust on my computer. I’m also a high school English teacher. But mostly, you’ll find me trying to teach my dogs how to give high fives.
1 - The Program = Program Tom 1. Plaga samobójców
The Treatment = Program. Tom 2. Kuracja samobójców
The Recovery-short story = Rehabilitacja (krótki tom na końcu Kuracji)
Seria "Program" składa się jakby z dwóch tomów - to co jest później (Remedy, Epidemic) - dzieje się przed Plagą samobójców. W Polsce "Lek" będzie jeszcze trzecim tomem serii Program i możemy się go spodziewać na wiosnę!
The Remedy - Lek dla samobójców
The Epidemic – a o tej książce niż jeszcze nie wiadomo, autorka prawdopodobnie dopiero ją pisze.

Tłumaczył: Aleksander Rzetelski

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Dominika Szałomska , Blogger