20:12

Krytyka

Zauważyłam, że mój blog robi „furorę” jeśli chodzi o krytykę. Szczególnie ostatnia notka spowodowała poważną dyskusję między dwoma Paniami. Wymiana zdań była/jest dość ostra i zacięta. Dlatego tym postem postanowiłam, że ją skończę.
Drogie Panie, zawieśmy broń, nie kłóćmy się o swoje racje. Wiadomo, że każdy będzie trzymał się swojej wersji i swoich wartości. Tego co umie, bądź sądzi, że umie, tego co się nauczył. Ja osobiście cenię sobie zdanie innych ludzi i tego co sądzą o moich „wypicinach”. Gdybym chciała, żeby wszyscy mi słodzili, to bym nie prosiła o szczere opinie i usuwałabym, gdyby ktoś coś powiedział nie tak. Lub mogłabym pójść na prościznę i zablokować komentarze od Anonimowych osób, bo to przeważnie takie osoby krytykują. Ale tego nie robię, bo liczę się z zdaniem innych ludzi. Jednakże, rozróżniam kiedy jest to krytyka powodowana złośliwością bądź zazdrością, a kiedy jest to krytyka konstruktywna.
Pozwolę sobie tutaj wyjaśnić krytykę konstruktywną. Jest ona wtedy, gdy osobą krytykująca pokazuje nam błędy i wyjaśnia w jaki sposób można by je naprawić. Jeśli więc koniecznie chcesz komuś wytknąć jego błąd, to proszę Cie. Zrób to poprawnie!!! Zostawiając wiadomość pod postem, napisz co Ci się nie spodobało, a także zasugeruj jak można by to poprawić. Tylko wtedy ktoś weźmie Cie na poważnie. Bo jeśli się napisze:
– Ale to jest beznadziejne, piszesz jak dziecko.
– Uważasz, że wiesz co robisz? Jak tak, to lepiej zastanów się nad zmiana hobby bo to jest dla ciebie nieodpowiednie.
– Ten tekst jest źle napisany. Brakuje w nim interpunkcji, zdania mają złą składnie, a całość jest w ogóle nie jasna. Czytało się to ciężko i nic z tego tekstu nie wyniosłam/łem.
Takie uwagi, są brane przez autorów, jako atak, złośliwość. Jeśli już podajesz mniej więcej takie powody, to dodaj do nich co dokładniej było źle, który moment najbardziej cie zniechęcił. To Cie nie boli zajmie Ci jedynie dwie minuty więcej, ale jak już zabierasz się za krytykę to sadzę, że masz kilka minut na to, więc nie powinno Cie zbawić parę dodatkowych.
Myślę, że ukazałam co nieco, to jak powinniście krytykować innych. I wam to pomoże być bardziej konkretnym, a autorom tekstów lepszym w tym co robią. I pamiętajcie, uzasadnijcie waszą krytykę, sensownie tylko. Tak by powód był prawdziwy, a nie wyssany z palca i to tego najmniejszego u nogi.
Pozdrawiam wasz moi krytycy, miłego wieczoru i do następnej notki.

19:57

Nasze Talenty

Nasze Talenty
Każdy z nas je posiada. To ktoś piszę, maluję, jest gimnastyczką, architektem, muzykiem, wyścigowcem rajdowym.
Talenty to coś co nas wyróżnia z tłumu. Dzięki nim czujemy się wyjątkowo i wiemy, że możemy osiągnąć wiele, a nawet i więcej. To czy malujesz, a możne biegasz w maratonach nie zmienia ciebie na gorsze. Każdy talent jest cudowny i daje siłę przetrwania.
Gdy jest ci źle, smutno. Spotkało cię coś złego. Wtedy sięgasz po to coś co ci pomaga i wzmacnia.
Ja tak mam. Nałogowo piszę książki i opowiadania. Pozwala mi to przenieść się do całkiem innego świata. Do takiego, w którym obowiązują moje zasady i ja je ustalam. Mogę w nim robić co mi się żywnie podoba. Bohaterowie są moimi pionkami, a cała książka jakby planszą do gry. Ale nie ma pól wracania na start, ani dróg na skróty. Wszystko trzeba dopracować, przemyśleć każde słowo, każde wydarzenie. Nie jest to łatwe, ale także nie jest niewykonalne. Kocham to co robię i dobrze mi z tym.
Moja przyjaciółka Majka, również pisze. Nie tylko niesamowite historia miłosne ale także i teksty piosenek do których nagrywa muzykę i je śpiewa. Jest genialna w tym co robi. Teraz także uczy się na dziennikarkę, co pozwala jej dokształcić technikę pisania i bycia bezbłędną. Wstawiam wam wiersze jej autorstwa. 


SKŁAM JEŚLI MNIE KOCHASZ
Skłam, skłam, skłam proszę Cię skłam zrób to dla mnie ten ostatni raz,
Powiedz mi to co chcę usłyszeć, to tylko jedna jedyna chwila,
którą chcę przeżyć,
to tylko ten jeden raz gdy mogę poczuć się szczęśliwa.

Proszę, proszę, proszę skłam ten ostatni raz,
ten ostatni raz wyszepnij jak bardzo mnie pragniesz,
jak bardzo tęsknisz,
że nic w świecie nie jest ważniejsze ode mnie.

Powiedz mi tych kilka dawno niesłyszanych słów,
możesz mi je wykrzyczeć,
przekazać w myślach, szepnąć
lecz powiedz, to moja ostatnia prośba.

Skłam jeśli mnie kochasz,
skłam, abym poczuła magię, która uniesie się do góry,
skłam bo tego chcę,
zanim umrę.

SEN
Głęboki wdech…
Policz do trzech…
Słyszysz ten śmiech?
To ja…
W twoich snach.

Wydech…
Otwierasz oczy.
Nie widzisz mnie.
Znikłam.
Jawa czy sen?

Głęboki wdech…
Policz do trzech…
Zamykasz oczy.
Tam znowu ja…
W twoich snach.

Wydech…
Otwierasz oczy.
Co słyszysz?
Ciszę…
Głuchą ciszę.


 
Druga przyjaciółka Palcia. W wieku 15 lat pisze tak genialnie, że strach myśleć co z niej wyrośnie za kilka lat. Jej wiersze są tak piękne i poruszające, że gdybym miała środki sama bym jej wydala tonik z wierszami. Opanowała techniki pisania w oka mgnienie. Jej opisy dorównują wielkim pisarzom. Do tego jej obrazy... Paulina ma 15 lat a to są jej malunki. Chyba więcej powiedzą niż moje słowa.




Nic chyba więcej nie muszę mówić jeśli o moją kochaną Paulinkę!
Jak widzicie ja obracam w kręgach pisarzy,ale jestem pewna ze osoby które to czytają posiadają jakiż talent. Możecie napisać w komentarzu co umiecie co kochacie robi.
Copyright © 2016 Dominika Szałomska , Blogger